Πέμπτη βράδυ 4 Δεκεμβρίου 2025, διαβάζω στο fb στη σελίδα Νήσος Αμοργός, Σύλλογος για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό
«Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι τρεις ομιλίες σε Αιγιάλη, Κατάπολα και Αρκεσίνη, με τον Παναγιώτη Σαϊνατούδη, ιδρυτή του «Πελίτι» (Κοινότητα Πελίτι / Peliti community). Μοιράστηκε μαζί μας τις γνώσεις και την εμπειρία του, πρότεινε πρακτικές λύσεις για τη σπορά, την ανταλλαγή σπόρων και τη φυσική καλλιέργεια.
Καλέσαμε το Πελίτι στην Αμοργό, γιατί πιστεύουμε βαθιά στη σημασία της διατήρησης των παραδοσιακών σπόρων και της τοπικής αγροτικής κληρονομιάς. Η μεγάλη συμμετοχή κατοίκων και καλλιεργητών, έδειξε το ζωντανό ενδιαφέρον της τοπικής κοινότητας για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών του νησιού και οι ομιλίες αποτέλεσαν πολύτιμη ευκαιρία για ανοιχτή συζήτηση, ανταλλαγή ιδεών και εμπειριών.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους ήρθαν, άκουσαν και συμμετείχαν!
Ευχαριστούμε πολύ για την παραχώρηση του Πνευματικού Κέντρου στη Λαγκάδα και στα Κατάπολα και την φιλοξενία στην Ταβέρνα Μαρουσώ».
και
«Πραγματοποιήθηκαν χθες (Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025) οι δύο παρουσιάσεις του Παναγιώτη Σαϊνατούδη, ιδρυτή του Πελίτι (Κοινότητα Πελίτι / Peliti community), στο Γυμνάσιο και το ΕΠΑΛ Αμοργού.
Ο Παναγιώτης παρουσίασε στους μαθητές το έργο και τη φιλοσοφία του οργανισμού, αφιερωμένου στη διατήρηση και διάδοση των παραδοσιακών ποικιλιών σπόρων και στην προώθηση της αυτάρκειας και της βιώσιμης γεωργίας.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη συμβολική προσφορά παραδοσιακών σπόρων στους μαθητές.
Ευχαριστούμε πολύ τους διευθυντές, τους καθηγητές και τους μαθητές για τη φιλοξενία».
Δύο παρουσιάσεις σε σχολεία της Αμοργού και τρεις ανοιχτές εκδηλώσεις για τους κατοίκους του νησιού. Όταν ρώτησα τους διοργανωτές πόσο κόσμο περιμένουν σε κάθε εκδήλωση, μου είπαν κοντά στα δέκα με δεκαπέντε άτομα σε κάθε εκδήλωση. Στις δύο εκδηλώσεις ήρθαν 40 με 50 άτομα.
Ήταν πολύ ιδιαίτερο το ταξίδι στην Αμοργό, είναι η πρώτη επίσκεψη που κάνω στην Αμοργό, ως Παναγιώτης αλλά και ως Πελίτι. Ως την τελευταία στιγμή που επιβιβάστηκα στο καράβι ήμουν πολύ πιεσμένος με πολλά πράγματα, το πρωί της πρώτης μέρας το κινητό μου έπαθε μια βλάβη που δεν μπορούσα να απαντήσω τα τηλέφωνα, να δω τα μηνύματα ή να μπω στα σόσιαλ και δεν υπήρχε κανείς να με βοηθήσει. Οπότε μπήκα σε σιωπή, όπως όταν έρχονται επισκέπτες στο Πελίτι τους ζητάω να περπατήσουμε λίγο σε σιωπή για να νιώσουμε τον τόπο, έτσι και εμένα το πνεύμα της Αμοργού με έβαλε σε σιωπή για να το εσθανθώ τον τόπο και να μείνω στο εδώ και τώρα.
Έτσι ένιωσα καλύτερα τους ανθρώπους αλλά και τον τόπο. Δεν μπορούσα να βγάλω φωτογραφίες, δεν μπορούσα να παρακολουθώ τα μηνύματα και τις κλήσεις οπότε δεν είχα παρά μόνο να βιώσω βαθύτερα τον τόπο.
Η Αμοργός είναι ένα χειροποίητο νησί, «κέντημα», το μαρτυράνε οι αεροφωτογραφίες του 50 που παντού υπάρχουν πεζούλες που φτιάχτηκαν με τα χέρια που ακόμη και σήμερα είναι ζωντανές παρά την εγκατάλειψη τους εδώ και χρόνια.
Ένα νησί που καλλιεργεί φυτά χωρίς νερό.
Που μαζεύουν νερό σε στέρνες και πηγάδια.
Ένας τόπος που ενώνει τους ανθρώπους παρά τις διαφορές που μπορεί να έχουν, γιατί οι συνθήκες της καθημερινότητας είναι έτσι ώστε τις διαφορές τους οι άνθρωποι τις βάζουν στην άκρη.
Βρήκαμε πολλές τοπικές ποικιλίες που συνεχίζουν να καλλιεργούν οι εναπομείναντες καλλιεργητές: σιτάρι, φάβα, ντομάτα, φασόλια, κ.α.
Οι παραδοσιακές ποικιλίες σπόρων στην Αμοργό κρατούνε ως κληρονομιά από τους γεροντότερους για τους νεώτερους.
Το βασικό είναι ότι μέσα από την τεχνολογία κάναμε μια ομάδα για να κρατήσουμε μια επαφή και δώσαμε ένα ραντεβού για την επόμενη χρονιά.
Δεν είναι εύκολο να μεταφέρω τα συναισθήματα μου, γι’ αυτό θα βάλω εδώ μια τελεία.
Ευγνώμων στους ανθρώπους του Νήσος Αμοργός, Σύλλογος για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό, όλους όσους ήρθαν στις εκδηλώσεις, όλους όσους μας έδειξαν τα κτήματα τους και στο γιό μου Πέτρο που συμμετείχε στο ταξίδι.
Κείμενο: Παναγιώτης Σαϊνατούδης
Φωτογραφίες: Petros Sain