Την Παρασκευή 29 Μαΐου 2026 είχαμε τη χαρά και την τιμή να υποδεχτούμε στο Πελίτι το 2ο Νηπιαγωγείο Δράμας. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση όταν έφτασε το λεωφορείο ήταν ότι υπήρχαν πολλοί μπαμπάδες που συνόδευαν τα παιδιά τους στην εκδρομή, συνήθως οι μαμάδες είναι αυτές που συνοδεύουν τα παιδιά στις εκδρομές.
Αφού συστηθήκαμε, ζήτησα από μικρούς και μεγάλους να μπούμε στο Πελίτι με σιωπή. Αυτός είναι ο τρόπος που υποδέχομαι τις ομάδες στο Πελίτι. Όλοι μας κάθε μέρα είμαστε αποσπασμένοι από τα μηνύματα που φτάνουν συνέχεια στο κινητό μας. Έτσι ζήτησα να κάνουμε σιωπή για να ακούσουμε τα πουλιά και το βουητό των μελισσών, να αισθανθούμε τον αέρα, να νιώσουμε ότι ήρθαμε σε ένα άλλο μέρος.
Πρώτα επισκεφτήκαμε τον κήπο του Πελίτι, όπου ζήτησα από τους μαθητές να τρίψουν τα φύλλα του μελισσόχορτου, να δοκιμάσουν κρεμμυδάκια κ.α.
Μιλήσαμε, παίξαμε θεατρικά παιχνίδια, μοιραστήκαμε παραδοσιακούς σπόρους και στο τέλος, περπατήσαμε ξυπόλητοι στα χόρτα.
Ξυπόλητοι στα χόρτα.
Είχα ζητήσει από τις νηπιαγωγούς να επικοινωνήσουν με τους γονείς και να τους ρωτήσουν αν μπορούμε να περπατήσουμε ξυπόλητοι στα χόρτα. Το μεγαλύτερο μέρος των γονιών επέτρεψε στα παιδιά τους να περπατήσουν ξυπόλητα. Το πολύ ωραίο ήταν ότι και πολλοί γονείς έβγαλαν τα παπούτσια τους όπως και οι νηπιαγωγοί.
Από τον Μάρτιο του 2026 όσες ομάδες έρχονται στο Πελίτι εκτός από τη σιωπηλή είσοδο που τους κάνω, τους προτείνω να περπατήσουμε ξυπόλητοι. Ακολουθώ τη βασική αρχή της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης που λέει: αφήστε τα παιδιά να βιώσουν τη φύση, να δουν τα μυρμήγκια, να αισθανθούν τον αέρα, να αγγίξουν τα δέντρα και το χώμα, κ.λ.π. Όταν βιώσουμε ότι είμαστε ένα με τη φύση τότε μπορούμε να την προστατέψουμε και μετά να αναζητήσουμε τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε.
Βιωματική μάθηση: Το παιδί πρέπει πρώτα να αναπτύξει συναισθηματικό και οργανικό δεσμό με τον φυσικό κόσμο.
Αισθητηριακή επαφή: Η παρατήρηση των εντόμων, το άγγιγμα του χώματος και η αίσθηση του αέρα χτίζουν την πραγματική γνώση.
Αυθόρμητη προστασία: Αν ένα παιδί νιώσει ότι αποτελεί μέρος του οικοσυστήματος, η ανάγκη να το προστατεύσει θα προκύψει φυσικά και αβίαστα.
Η συνάντηση με το Γιώργο.
Πριν από 33 χρόνια το 1993 σε ηλικία 24 χρονών άφησα την ασφάλεια της οικογένειας μου και της Θεσσαλονίκης και εγκαταστάθηκα στο Δασωτό Κ. Νευροκοπίου Δράμας.
Το καλοκαίρι του 1994 μάζεψα τα παιδιά του χωριού και κάναμε κεραμικά, ένας από τα παιδιά ήταν και ο Γιώργος 9 χρονών τότε, σήμερα ήταν συνοδός του παιδιού του στο Πελίτι. Ευγνώμων για αυτή τη συνάντηση.
Ευχαριστώ τις νηπιαγωγούς κ. Μυτικοπούλου Ισμήνη, που έχουμε συνεργαστεί και παλιότερα και την κ. Παναγιωτοπούλου Φανή για την επιλογή να φέρουν τους μαθητές, τις μαθήτριες τους και τους γονείς τους, στο Πελίτι και να μου δωρίσουν φυτά από τοπικές ποικιλίες σπόρων που μεγάλωσαν μέσα στο νηπιαγωγείο τους.