Το 2002 επισκέφτηκα για πρώτη φορά τη θέση Πανόραμα στο Παρθένο Δάσος Παρανεστίου Δράμας. Εκεί βρήκα σίκαλη. Πήγα με χαρά στην Τράπεζα Γενετικού Υλικού στη Θέρμη Θεσσαλονίκης και είπα στους τότε υπεύθυνους ότι βρήκα άγρια σίκαλη. Ο κ. Νίκος Σταυρόπουλος και ο κ. Στέλιος Σαμαράς μου είπαν ότι δεν υπάρχει άγρια σίκαλη στην Ελλάδα και αυτό που βρήκα είναι σίκαλη που καλλιεργούνταν στην περιοχή και συνεχίζει να μεγαλώνει μόνη της.
Στην περιοχή στη θέση Πανόραμα όντος υπάρχουν ερείπια εγκαταλειμμένων οικισμών. Εγκαταλείφτηκαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922, στην περιοχή ζούσαν Πομάκοι που μεταφέρθηκαν στην Τουρκία λόγου του θρησκεύματος αλλά η Ελληνική κυβέρνηση δεν έφερε Ελληνικούς πληθυσμούς λόγο του δύσβατου και απομονωμένου μέρους της περιοχής.
Να διευκρινίσω ότι οι Πομάκοι είναι Έλληνες πολίτες, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα και είναι αρχαίο Θρακικό φύλο που ζουν στην περιοχή της Οροσειράς της Ροδόπης από την αρχαιότητα.
Η σίκαλη δηλαδή που βρήκα σήμερα 27 Ιουλίου 2026, είναι σπόροι σίκαλης που καλλιεργούσαν οι πληθυσμοί στην περιοχή για εκατοντάδες χρόνια και συνεχίζει να “καλλιεργείτε” μόνη της εδώ και 104 χρόνια.
Για μένα είναι κάτι συγκλονιστικό και εδώ φανερώνεται η μεγάλη δύναμη των τοπικών ποικιλιών, ότι συνεχίζουν να μεγαλώνουν και να καρπίζουν χωρίς τη βοήθεια του ανθρώπου. Στην περιοχή έχει πολλές δαμασκηνιές, μηλιές, καρυδιές και άλλα οπωροφόρα δέντρα που συνεχίζουν να μεγαλώνουν μόνα τους και να πολλαπλασιάζονται και να προσαρμόζονται στις αλλαγές της περιοχής χωρίς την επέμβαση του ανθρώπου.
Όσο αφορά τους Πομάκους της Ξάνθης συνεχίζουν να καλλιεργούν σίκαλη ακόμη και σήμερα, για τροφή για αυτούς αλλά και τα ζώα τους και χρησιμοποιούν το άχυρο της σίκαλης για τα ζώα ή σκεπές σπιτιών ακόμη και σήμερα.