Το παρόν άρθρο είναι απάντηση σε ερωτήσεις που προέκυψαν από αναγνώστες μετά την ανάρτηση του άρθρου «Χτίζοντας το Καταφύγιο Σπόρων του Πελίτι».
Στους περισσότερους όταν αναφέρονται σε τράπεζα σπόρων έρχεται στο νου τους ψυκτικοί θάλαμοι και πολύπλοκα ακριβά μηχανήματα. Έχω δει τράπεζα σπόρων μέσα σε σπηλιά, μέσα στη γη υπόγεια, μέσα σε βουνό, σε υπερσύγχρονα κτήρια με μεγάλους ψυκτικούς θαλάμους, τράπεζα σπόρων όπου το κτήριο είναι από πηλό ή από ξύλο.
Η λογική του Πελίτι είναι η δημιουργία ενός καταφύγιου σπόρων ή ενός ιερού χώρου. Αυτό σημαίνει ότι είναι ανοιχτός χώρος, στην κοινότητα και το υλικό ανανεώνεται συνέχεια. Δίνεται στην κοινότητα και αυτοί επιστρέφουν ένα μέρος πίσω. Το υλικό «βελτιώνεται» μέσα από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους καλλιεργητές που το καλλιεργούν ή που το καταναλώνουν.
Το κτήριο έχει σχεδιαστεί για τις ανάγκες του Πελίτι, να μην έχει μεγάλα λειτουργικά έξοδα και χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα. Το Καταφύγιο Σπόρων του Πελίτι, είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου για τη γη του Πελίτι και τη διαχείριση του υλικού που κρατάμε.
Το Περιστέρι στην είσοδο της Τράπεζας Σπόρων του Πελίτι, φιλοτεχνήθηκε από το Δραμινό γλύπτη κ. Ηλία Σαρακασίδη. Συμβολίζει την ελπίδα που υπάρχει σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Σας ευχαριστώ
Παναγιώτης Σαϊνατούδης