Πώς είναι να ζεις στο Πελίτι όταν έξω έχει -10 ΟC
Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2026, 8 το πρωί, η θερμοκρασία στο Πελίτι είναι – 10 ΟC. Έχω ανάψει τη ξυλόσομπα, άνοιξα τον υπολογιστή και γράφω….
Σήμερα που έξω έχει -10 η καθημερινότητα μου δεν ταράζετε ιδιαιτέρα. Από το βράδυ έχω κλείσει την παροχή του νερού γιατί ήξερα ότι το νερό θα παγώσει. Έχω γεμίσει κουβάδες με νερό στο μπάνιο για τις ανάγκες της τουαλέτας. Οι σωλήνες του νερού, θα ξεπαγώσουν το μεσημέρι. Έχω μια δεξαμενή που συγκεντρώνω νερό, το νερό αυτό κατά κύριο λόγο το χρησιμοποιώ στην τουαλέτα. Έτσι μπορώ να χρησιμοποιώ την τουαλέτα παρά το γεγονός ότι το σύστημα ύδρευσης είναι παγωμένο. Στην κουζίνα έχω μπουκάλια με πόσιμο νερό, έτσι έχω νερό για να ποιώ αλλά και για να μαγειρέψω. Επίσης έχω καθαρό νερό για να πλύνω τα χεριά μου και το πρόσωπο μου. Έχω νερό μέσα σε ένα δοχείο που έχει βρυσάκι έτσι μπορώ να πλύνω τα πιάτα. Οπότε έχω λύσει τα βασικά μου θέματα, τουαλέτα, ατομική υγιεινή, κουζίνα.
Ο χώρος ζεσταίνετε με ξύλα. Ανάβοντας την ξηλόσομπα ζεσταίνω το χώρο, μπορώ να κάνω ένα τσάι, να μαγειρέψω, να ψήσω, να ζεστάνω νερό για τα πιάτα, το βράδυ φωτίζω και λίγο το χώρο. Τη στάχτη τη χρησιμοποιώ στον κήπο και στο κόμποστ.
Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο, παρά τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, το σύστημα εργάζεται και μου προσφέρει την απαραίτητη ενέργεια για να εργαστώ στον υπολογιστή, να φορτίσω το κινητό μου να έχω φως, να λειτουργεί το ψυγείο κ.λ.π.
Για φαγητό έχω λίγα αποθηκευμένα τρόφιμα, έτσι δεν χρειάζεται να πάω με αυτές τις χαμηλές θερμοκρασίες στην αγορά για να ψωνίσω.
Στα 18ου είχα κάνει το πρώτο μου ταξίδι εκτός Ελλάδας, στη Βιέννη είχα επισκεφτεί ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, είχαν μέσα στο σπίτι τους, μια αποθήκη με τρόφιμα, χαρτί υγείας, κ.α. γιατί ήταν ηλικιωμένοι και δεν μπορούσαν να βγαίνουν έξω από το σπίτι με μεγάλη ευκολία λόγο των χαμηλών θερμοκρασιών και λόγο της ηλικίας τους, αυτό ήταν πρόνοια. Αυτό το πράγμα προτείνω να κάνουμε και εμείς. Να προνοήσουμε να έχουμε στο σπίτι μας λίγα παραπάνω τρόφιμα απ’ ότι χρειαζόμαστε καθημερινά, να έχουμε λίγο χαρτί παραπάνω ακόμη και ένα κουτί φάρμακα που χρειαζόμαστε καθημερινά.
Γιατί τα γράφω όμως αυτά;
Το Πελίτι είναι οργανωμένο με τη λογική της αυτάρκειας. Αν αύριο συμβεί για τον άλφα ή βήτα λόγο μια οικονομική κατάρρευση, αν δεν δεχτούμε κάποια επίθεση η ζωή εδώ δεν θα διαταραχτεί όπως στους ανθρώπους που ζουν σε μια πόλη και δεν αναφέρομαι για μια πόλη όπως η Αθήνα αλλά και μια μικρή πόλη.
Από το 1960 και μετά όπου άρχισε η μεγάλη μετακίνηση του πληθυσμού από την επαρχία στα αστικά κέντρα οι άνθρωποι άρχισαν να χάνουν την επαφή με τη φύση, έχασαν γνώσεις και δεξιότητες στο να ζουν στο φυσικό περιβάλλον. Δημιούργησαν πολύ ωραία διαμερίσματα, με κεντρική θέρμανση, μαγείρεμα σε ηλεκτρικές κουζίνες και έναν πολύ λαμπερό πολιτισμό που είναι βασισμένος πάνω στην ηλεκτρική ενέργεια.
Η ηλεκτρική ενέργεια όμως δεν είναι ούτε δεδομένη ούτε αυτονόητη. Είναι πλέον συνδεδεμένη με το χρηματιστήριο και η τιμή της ανεβοκατεβαίνει όπως ορίζουν οι έχοντες τον οικονομικό πλούτο. Μπορούν να μας φτωχοποιήσουν μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Η πρόταση δεν είναι να επιστρέψουμε στις σπηλιές ούτε στον τρόπο ζωής της δεκαετίας του 1960. Η τεχνολογία μας δίνει τη δυνατότητα να κατασκευάσουμε σπίτια που να ζεσταίνονται με τη φλόγα ενός κεριού, μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε μόνοι μας παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, να παράγουμε μόνοι μας τη δική μας τροφή.
Τώρα που είναι η αρχή του νέου έτους ας βάλουμε νέες σκέψεις για το πώς θέλουμε να οργανώσουμε τη ζωή μας.
Το κόστος ζωής αυξάνει, η καταστροφή της κτηνοτροφίας και της γεωργίας στην Ευρώπη και στην Ελλάδα θα φέρει ακόμη μεγαλύτερη αύξηση στα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και πολύ κακής ποιότητας γεωργικά προϊόντα που θα φτάνουν στο πιάτο μας από τρίτες χώρες που θα συμμετέχουν ακόμη περισσότερο στην καταστροφή του περιβάλλοντος.
Όπως μπορούμε να δούμε οι κυβερνόντες μας δεν ενδιαφέρονται για μας αλλά για την υλοποίηση μιας ατζέντας φτωχοποίησης μας.
Στο χέρι μας είναι τι θα κάνουμε. Αν πούμε ότι δεν γίνεται τίποτα, δεν υπάρχει περίπτωση να βρούμε λύση και θα καθόμαστε παθητικά να δεχόμαστε ότι και αν μας κάνουν.
Αν πούμε ότι υπάρχει διέξοδος, βρίσκουμε τον τρόπο να βγούμε από τη φάκα, στο χέρι μας είναι.
Καλή χρονιά να έχουμε.